Γιατί γίνονται ισχυρές μάχες για το Φιδονήσι – Τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα
Μεγάλες μάχες έχουν γίνει από την αρχή του πολέμου για την κατάληψη του νησιού Φιδονήσι και υπάρχει συγκεκριμένος λόγος ο οποίος ενδιαφέρει… και την Ελλάδα.
Τις πρώτες ημέρες του πολέμου είδαμε να γίνεται viral ένα βίντεο το οποίο υποτίθεται ότι έδειχνε την αντίσταση των Ουκρανών και την άρνηση τους να παραδοθούν στο Φιδονήσι. Βεβαίως το συγκεκριμένο βίντεο ήταν fake news, αφού οι Ουκρανοί παραδόθηκαν στις ρωσικές δυνάμεις μόλις αποβιβάστηκαν στο νησί, όμως έδειξε ότι το Φιδονήσι ενδιαφέρει τους Ουκρανούς, αλλά και τους Ρώσους.
Μάλιστα οι Ουκρανοί προσπάθησαν να ανακαταλάβουν το Φιδονήσι, παρόλα αυτά η προσπάθεια τους δεν στράφηκε με επιτυχία, καθώς έπεσαν στην παγίδα των Ρώσων.
Ο λόγος είναι γιατί το Φιδονήσι καθορίζει την ΑΟΖ, είναι σαν να λέμε η Στρογγυλή της Ουκρανίας. Πρόκειται για ένα νησί που δεν έχει κατοίκους και πάνω του βρίσκεται μόνο μια μικρή στρατιωτική δύναμη.
Το Φιδονήσι «γεννά» ΑΟΖ μέχρι 12 μίλια από το σημείο που βρίσκεται και δείχνει γιατί σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία θα πρέπει να υπερασπιστούμε το κάθε χιλιοστό και κάθε βραχονησίδα, καθώς χωρίς στην Στρογγυλή παύει η ΑΟΖ της Ελλάδας να εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου.
Πώς άλλαξε η ΑΟΖ στην Μαύρη Θάλασσα
Σύμφωνα με τη Σημερινή, η ρωσική αναθεωρητική πολιτική ξεκινά από την Ευρώπη και μέσω Καυκάσου φτάνει έως τη Μέση Ανατολή. Απαντάται, δε, από τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ στη βάση ενός οικονομικού πολέμου και της οικοδόμησης μιας νέας αποτροπής, που τροφοδοτεί τη λογική της ρωσικής κατατριβής στην Ουκρανία, ενώ ταυτοχρόνως απειλείται η δημιουργία νέων μετώπων σε Σουηδία και Φινλανδία, εάν προχωρήσει η ένταξή τους στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.
Μεταξύ των δομικών μεταβολών που προσδοκά να επιφέρει η Ρωσία περιλαμβάνονται:
Πρώτον, η αλλαγή της ρωσικής ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, επί της οποίας προσδοκά να κυριαρχήσει και να την μοιραστεί στο μεγαλύτερό της μέρος μαζί με την Τουρκία, της οποίας η πολιτική στηρίζεται στη Γαλάζια Πατρίδα. Έχουμε δύο αναθεωρητικές στρατηγικές χωρών, που θα ήταν δυνατό να συμπλεύσουν, αντί να συγκρουστούν. Εξ ου και η πολιτική του εκκρεμούς που υιοθετεί ο Ερντογάν.
Οι αλλαγές επιβάλλονται με τη βία των όπλων και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Με την κατοχή της Κριμαίας έχουν ήδη αλλάξει οι ΑΟΖ στην περιοχή, ενώ θα υπάρξουν περαιτέρω μεταβολές μετά την κατάκτηση της Μαριούπολης. Θα προκύψουν και άλλες, εάν πέσει η Οδησσός και φτάσει η Ρωσία ως την Υπερδνειστερία. Σε αυτήν την περίπτωση η Μόσχα θα δημιουργήσει ένα στρατηγικό πέταλο από την Υπεδνειστερία έως τη Λευκορωσία, μέσω της Μαριούπολης και των ρωσόφωνων περιοχών της Ουκρανίας, εγκλωβίζοντας τη χώρα και αφήνοντας μόνο μια έξοδο προς τα δυτικά της.
Ένα δεύτερο εξωτερικό τόξο δημιουργείται από την Αγία Πετρούπολη προς το Καλίνινγκραντ, στη Βόρεια Θάλασσα, που έχει δύο όψεις. Η μία είναι αμυντική και η άλλη επιθετική. Είναι, δε, συναφές με την επέκταση του ΝΑΤΟ στη Φινλανδία και τη Σουηδία. Δημιουργείται ένα εσωτερικό γεωστρατηγικό τόξο από την Αγία Πετρούπολη έως τη Λευκορωσία. Τα δύο τόξα, το ένα προς το Καλίνινγκραντ και το άλλο προς τη Λευκορωσία, συνιστούν ένα γεωστρατηγικό πέταλο, που εγκλωβίζει τις Βαλτικές Χώρες.
Οι δύο χάρτες, που δημοσιεύει η Σημερινή, αποτυπώνουν πώς άλλαξαν οι ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα μετά την κτήση της Κριμαίας από τη Ρωσία και πώς θα μεταβληθούν, εάν υλοποιηθούν οι στρατηγικοί σχεδιασμοί της Μόσχας στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Η Ρωσία θα κυριαρχήσει στη Μαύρη Θάλασσα και θα συγκατοικήσει στην ουσία με την Τουρκία και τη Γαλάζια Πατρίδα. Και η Ουκρανία μετατρέπεται σε περίκλειστο κράτος…
Δεύτερον, η Μέση Ανατολή μέσω Καυκάσου. Ο έλεγχος της Μαύρης Θάλασσας δεν βάζει τέλος μόνο στην επέκταση του ΝΑΤΟ προς τη Γεωργία, αλλά δημιουργεί, ταυτοχρόνως, ερείσματα για την εδραίωση των γεωπολιτικών συμφερόντων στον Καύκασο και από εκεί στη Μέση Ανατολή και στην Ασία, που είναι πλέον ενεργειακός και ζωτικός χώρος της Ρωσίας. Γιατί; Διότι εκεί είναι που στρέφεται η Μόσχα για την πώληση του φυσικού αερίου, λόγω της ενεργειακής απεξάρτησης που έθεσε ως πολιτική της η Ε.Ε.
Είναι μια πολιτική μετ’ εμποδίων, καθότι, αφενός, είναι μεγάλες οι εξαρτήσεις, και, αφετέρου, δεν υπάρχει χρόνος για ταχύτατη αντίδραση. Τα συμφέροντα των κρατών μελών διαφέρουν. Συνεπώς, θα πρέπει να βρεθεί κοινή συνισταμένη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο την περασμένη εβδομάδα δεν λήφθηκε απόφαση για το έκτο πακέτο κυρώσεων και γινόταν λόγος για μεταβατική περίοδο σε θέματα ενεργειακής απεξάρτησης. Ήδη, η Ινδία και η Κίνα γεμίζουν τις αποθήκες τους με πετρέλαιο από τη Ρωσία, πληρώνοντας σε χαμηλές τιμές.
Τα κέρδη της Μόσχας είναι ήδη αυξημένα, παρά τις κυρώσεις της Δύσης, λόγω της εκτόξευσης των τιμών, χωρίς να υπάρχουν στον ορίζοντα ενδείξεις για τη χαλιναγώγησή τους. Τα ρωσικά έσοδα έχουν αυξηθεί κατά 45% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Τίθεται μεν η Ρωσία σε οικονομική απομόνωση από τη Δύση, αλλά το ρούβλι έχει ανακάμψει, την ίδια στιγμή κατά την οποία στις χώρες της ΕΕ και στις ΗΠΑ οι δείκτες του πληθωρισμού ανεβαίνουν επικίνδυνα, λόγω της αύξησης στην τιμή των καυσίμων, του προβλήματος στην τροφική αλυσίδα, του ηλεκτρικού ρεύματος και ακόμη τριών άλλων παραγόντων:
Α) Δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαλά η ελεύθερη αγορά επί τη βάσει των κανόνων της προσφοράς και της ζήτησης. Β) Υπάρχει αισχροκέρδεια. Γ) Οι αποτρεπτικές πυρηνικές απειλές της Ρωσίας επιδεινώνουν την κατάσταση, αφού πρόκειται για ψυχολογικό πόλεμο και ένδειξη αποφασιστικότητας.