Άρθρο σε μεγάλο ΜΜΕ των ΗΠΑ: «Γιατί οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας μπορεί να μην λειτουργήσουν»
Ένα άρθρο το οποίο «κατακεραυνώνει» την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν και υποστηρίζει ότι νικητές από τη σύγκρουση ΝΑΤΟ-Ρωσίας είναι η Μόσχα και το Πεκίνο φιλοξενεί η αμερικανική εφημερίδα «Τhe Hill».
Το «Τhe Hill» μπορεί να μην είναι η μεγαλύτερη εφημερίδα στις ΗΠΑ, αλλά το σημαντικό είναι ότι τα αντίγραφα διανέμονται δωρεάν σε ολόκληρη τη γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον και ο ιστότοπος είναι ένας από τους μεγαλύτερους ειδησεογραφικούς ιστοτόπους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το «The Hill» είναι επίσης ένα όργανο των νεοσυντηρητικών που καθορίζουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Στις 2 Μαΐου, ένα εκπληκτικό άρθρο εμφανίστηκε σε αυτόν τον ιστότοπο. Ο συγγραφέας είναι ο Ινδός πολιτικός αναλυτής Brahma Chellaney, ο οποίος δημοσιεύει στο Project Syndicate , διδάσκει στο Χάρβαρντ, μεταξύ άλλων, και είναι μέλος της Ακαδημίας Robert Bosch.
Έχει τίτλο «Γιατί οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας μπορεί να μην λειτουργήσουν»!
Το άρθρο γράφει μεταξύ άλλων: «Οι δυτικές κυρώσεις, οι οποίες έχουν συγκριθεί με οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής, είναι δίκοπο μαχαίρι.
Επιδιώκεται να προκαλέσουν πόνο στην Ρωσία, αλλά επιβάλλουν και κόστος σε όποιον τις επέβαλε.
Η Δύση βρίσκεται σε παγίδα, διότι οι αυξανόμενες τιμές των εμπορευμάτων έχουν αυξήσει το ρωσικό εισόδημα, μολονότι ο όγκος των εξαγωγών έχει μειωθεί. Τους δύο πρώτους μήνες του πολέμου στην Ουκρανία, τα έσοδα από τις πωλήσεις καυσίμων σχεδόν διπλασιάστηκαν στα 62 δισ. ευρώ. Και το ρούβλι έχει επίσης αυξηθεί, αλλά το γιεν έχει υποχωρήσει δραματικά. Ο αυξανόμενος πληθωρισμός και η διαταραχή στις αλυσίδες εφοδιασμού έχουν εν τω μεταξύ προκαλέσει τον χειρότερο μήνα από το κραχ του COVID τον Μάρτιο του 2020, ακόμη και για τη Wall Street. Και μέσω των αντικυρώσεων, η Ρωσία θα μπορούσε να εντείνει αυτό το αποτέλεσμα.
Τους δύο πρώτους μήνες του πολέμου στην Ουκρανία, εκείνοι που επέβαλαν τις κυρώσεις βοήθησαν ειρωνικά τη Ρωσία να διπλασιάσει σχεδόν τα έσοδά της σε περίπου 62 δισεκατομμύρια ευρώ από την πώληση ορυκτών καυσίμων σε αυτές, σύμφωνα με έκθεση μιας δεξαμενής σκέψης εγγεγραμμένη στη Φινλανδία, το Κέντρο για Έρευνα για την ενέργεια και τον καθαρό αέρα. Οι 18 κορυφαίοι εισαγωγείς, με μόνη εξαίρεση την Κίνα, ήταν οι κυρώσεις, με μόνη την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) να αντιπροσωπεύει το 71% των αγορών ρωσικών καυσίμων κατά την περίοδο αυτή.
Το γεγονός είναι ότι η Ρωσία είναι η πιο πλούσια σε πόρους χώρα στον κόσμο. Είναι από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς παγκοσμίως φυσικού αερίου, ουρανίου, νικελίου, πετρελαίου, άνθρακα, αλουμινίου, χαλκού, σιταριού, λιπασμάτων και πολύτιμων μετάλλων όπως το παλλάδιο, που έχει μεγαλύτερη αξία από τον χρυσό και χρησιμοποιείται κυρίως σε καταλυτικούς μετατροπείς.
Χωρίς να φταίνε αυτοί, οι πραγματικοί χαμένοι από τη σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ, δυστυχώς, είναι οι φτωχότερες χώρες, οι οποίες φέρουν το κύριο βάρος των οικονομικών επιπτώσεων. Από το Περού μέχρι τη Σρι Λάνκα , οι αυξανόμενες τιμές των καυσίμων, των τροφίμων και των λιπασμάτων έχουν προκαλέσει βίαιες διαδηλώσεις στους δρόμους, οι οποίες σε ορισμένες πολιτείες έχουν οδηγήσει σε συνεχιζόμενη πολιτική αναταραχή. Τα δεινά για το χρέος πολλών φτωχών εθνών έχουν βαθύνει.
Με τις κυρώσεις της, η Δύση αναζητούσε μια οικονομική στρατηγική στο μήκος κύματος του «σοκ και δέος». Όμως, όπως και οι ένοπλες συγκρούσεις, τα αποτελέσματα των κυρώσεων είναι απρόβλεπτα και συχνά οδηγούν σε ανεπιθύμητες συνέπειες.
Η συμπίεση μιας μεγάλης δύναμης, ειδικά μιας που έχει το μεγαλύτερο οπλοστάσιο πυρηνικών όπλων στον κόσμο, με μια σειρά από σκληρές κυρώσεις είναι γεμάτη κινδύνου, ειδικά καθώς όλο και πιο εξελιγμένα και βαρύτερα δυτικά όπλα εισρέουν στην Ουκρανία, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να παρέχουν επίσης πληροφορίες στο πεδίο της μάχης, συμπεριλαμβανομένων δεδομένα στόχευσης .
Μια παρατεταμένη σύγκρουση θα μπορούσε να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο από αυτό που επιθυμούν. Τι θα συμβεί αν ο εθνικισμός που προκύπτει δημιουργήσει μια στρατιωτικά ισχυρή, νεο-αυτοκρατορική Ρωσία αντί για μια αποδυναμωμένη Ρωσία;
Η στρατιωτική επιτυχία της Ρωσίας είναι αρκετά πιθανή και οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να βλάψουν σοβαρά την ρωσική οικονομία. Ταυτόχρονα, ωστόσο, θα υπονόμευαν και θα έβλαπταν το ελεγχόμενο από την Δύση παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα που πρέπει, υποτίθεται, να προστατεύουν, και ο τελικός νικητής θα ήταν η Κίνα.
Η Δύση θα έχει ως ελάχιστη επιλογή το να διαπραγματευτεί με τον Πούτιν για τον τερματισμό της σύγκρουσης, όπως προέβλεψε ο Χαβιέρ Σολάνα, πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο οποίος ήταν επίσης υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας. Τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις θα είναι κρίσιμες τόσο για τον τερματισμό της καταστροφής όσο και για την Ευρώπη, η οποία πιέζεται να πληρώσει το απόλυτο τίμημα (σ.σ. φτωχοποίηση)».