Φίλος της στήλης απορούσε γιατί γίνονται μεγάλα συλλαλητήρια για ενδεχόμενες μελλοντικές επιθετικές κινήσεις σε βάρος της Ελλάδας από την FYROM εξαιτίας των αλυτρωτικών της βλέψεων, ενώ δεν κουνιέται φύλλο κατά των ωμών, απροσχημάτιστων, σχεδόν καθημερινών και πρωτοφανών επιθετικών και προκλητικών ενεργειών της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας.
Δεν έχω λύσει ακόμα την απορία του φίλου μου. Σκεφτόμουν, μάλιστα, ότι ο Ερντογάν δεν προκαλεί την Ελλάδα τόσο βάναυσα μόνο από την χώρα του αλλά μας συμπεριφέρθηκε προσβλητικότατα σε βάρος της χώρας μας ακόμη και μέσα στην Αθήνα όπου ήρθε προσκεκλημένος, ακόμα και εντός του Προεδρικού Μεγάρου και στου Μαξίμου, χώρια από την επίσκεψή του στους μουσουλμάνους της Θράκης, στους οποίους με το έτσι θέλω έβγαλε μια «αθυρόστομη» ομιλία.
Κάθε απάντηση στις ως άνω απορίες δεκτή.
Μήπως, όμως, μια «αποικία» οφείλει να θεωρεί υποχρέωσή της να σκύβει το κεφάλι στους ισχυρούς και πολύ περισσότερο στους αποικιοκράτες αφέντες της και να ξεσπάει εκ του ασφαλούς σε αυτούς που θεωρεί πιο αδύνατους;
Μήπως, δηλαδή, καταπίνοντας την κάμηλο, διυλίζουμε τον κώνωπα;
Λ. Μπέρτη
ΥΓ: Καθόλου δεν υποτιμούμε τους κινδύνους που μπορεί στο μέλλον να προκύψουν από την μικρή FYROM αλλά δεν είναι δυνατόν όταν ως χώρα είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα από την τρόικα και τις ΗΠΑ, να θεωρούμε την FYROM τον κύριο υπεύθυνο και όλους τους άλλους, λόγω της ισχύος τους, περίπου να τους προσκυνούμε!