Ποίημα της Αφγανής ποιήτριας Νάντιας Αντζουμάν

Ρίζωσα εδώ- σε σιδερένια χώρα με μολύβδινα μπλε σύννεφα
σε σιδερένιο ουρανό που ουρλιάζει.

___________

Είμαι εγκλωβισμένη σ’ αυτή τη γωνιά

όλο μελαγχολία και θλίψη.

Κλειστά τα φτερά μου και δε μπορώ να πετάξω.

Είμαι Αφγανή, να θρηνώ πρέπει.

_______________

Μια μέρα τα χέρια μου θα γίνουν αργαλειοί

και στης ζωής το απογυμνωμένο σώμα

θα υφάνουν φορεσιά με στάρια και άνθη.

ΝΑΝΤΙΑ ΑΝΤΖΟΥΜΑΝ

Η Nadia Anjuman [Νάντια ‘Αντζουμαν] γεννήθηκε το 1980 και δολοφονήθηκε από τον άνδρα της 4 Νοεμβρίου 2005. Η Νάντια ρίσκαρε τη ζωή της για τη Ποίηση, έγραφε υπό το καθεστώς των Ταλιμπάν.

Το ‘Σκοτεινό Λουλούδι’, το βιβλίο της την είχε κάνει διάσημη.*

Η Νάντια ‘Αντζουμαν λοιπόν ήταν επιτυχημένη και ταλαντούχα κι ο Φαρίντ Αχμάντ Ματζίντ Νέια που εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο της Χεράτ την είχε ερωτευθεί. Παντρεύτηκαν. Κι η φήμη της μεγάλωνε ανεξαρτήτως Ταλιμπάν. Η φήμη της πέρασε και τα σύνορα της χώρας, έρχονταν γράμματα, προσκλήσεις από το εξωτερικό. Οπότε επήλθε το αναπόφευκτο μοιραίο. Ζήλευε ο άνδρας της πολύ την επιτυχία της και τη δολοφόνησε. Πλήρωσε με ένα μήνα φυλακή και ελευθερώθηκε. Τόσο αποτιμήθηκε το έγκλημά του.

Απο το ιστολογιο Δάφνη Χρονοπούλου