Για τον αφοπλισμό της ΕΤΑ, όπως επισημοποιήθηκε το Σάββατο 8 Απριλίου με την παράδοση στις γαλλικές αρχές ενός γενναίου οπλοστασίου, κανείς δεν λυπήθηκε. Επί χρόνια η δράση της βασκικής αυτονομιστικής οργάνωσης είχε χάσει κάθε κινηματική στήριξη και εξαντλούνταν σε τυφλές βομβιστικές επιθέσεις εναντίον, κυρίως, αδίκων. Ο αποδεκατισμός της οργάνωσης την προηγούμενη δεκαετία μετά από κοινές επιχειρήσεις των ισπανικών και γαλλικών αρχών, οι σαφώς …καλύτερες επιδόσεις στα τυφλά χτυπήματα από την ισλαμική τρομοκρατία και η ανάδυση ενός αστικού μεν αλλά με πλατύτερη απήχηση εθνικισμού με επίκεντρο την Βαρκελώνη, τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια της οργάνωσης που ιδρύθηκε το 1959, παλεύοντας για τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους στη βόρεια Ισπανία και τη νότια Γαλλία. Άνοιξε έτσι ο δρόμος για την παύση πυρός του 2011.
Η στάση, ωστόσο, του ισπανικού κράτους μόνο διάθεση να κλείσουν οι πληγές δεν πρόδιδε. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στην τύχη των 300 μελών της ΕΤΑ που βρίσκονται ακόμη στη φυλακή, χωρίς όλοι τους να συνδέονται με τη στρατιωτική δράση της οργάνωσης, που άφησε πίσω της 850 νεκρούς. Πολύ πρόσφατα το ισπανικό κράτος έδειξε με πράξεις, κι όχι με ανακοινώσεις, ότι ακόμη και από την ηρωική εποχή της δράσης της ΕΤΑ πιο κοντά νιώθει στα θύματα της αγωνιστικής, αντιδικτατορικής της δράσης, δείχνοντας ότι για τη Μαδρίτη προέχει η συνέχεια του ισπανικού κράτους.
Στις 29 Μαρτίου (…2017) το ανώτατο ισπανικό δικαστήριο καταδίκασε την 21χρονη Κασάνδρα Βέρα σε φυλάκιση ενός έτους για «δημόσια επιδοκιμασία της τρομοκρατίας» λόγω ενός πολύ πετυχημένου tweet στον δημοφιλή τόπο κοινωνικής δικτύωσης. Το σχόλιό της αφορούσε τη δολοφονία από την ΕΤΑ στις 20 Δεκεμβρίου 1973 του «πρωθυπουργού» του φασίστα δικτάτορα Φράνκο, του ναυάρχου Λουίς Καρέρο Μπλάνκο. Η δολοφονία του αποτελεί ανεξάντλητη πηγή καυστικών σχολίων επειδή πραγματοποιήθηκε με εκρηκτικά που έστειλαν το αυτοκίνητό του στον πέμπτο όροφο διπλανής πολυκατοικίας. Το tweet της Κασάνδρας αναρωτιόταν αν «η ΕΤΑ συνδύαζε μια πολιτική ενάντια στη χρήση επίσημων οχημάτων σε διαστημικά προγράμματα», ενώ σε άλλο σχόλιό της έγραψε «αν ο Καρέρο Μπλάνκο με το αυτοκίνητό του θα επιστρέψει στο μέλλον». Την απόφαση της ισπανικής δικαιοσύνης – που για να τη μεταφέρουμε στα ελληνικά δεδομένα θα ισοδυναμούσε με την καταδίκη όποιου σήμερα εγκωμιάζει τον ήρωα Αλέκο Παναγούλη και την αποτυχημένη, δυστυχώς, απόπειρά του να σκοτώσει τον Παπαδόπουλο το 1968 – επέκρινε ακόμη και η εγγονή του φασίστα ναυάρχου με επιστολή που έστειλε στην εφημερίδα El Paìs τον Ιανουάριο, γράφοντας «φοβάμαι για μια κοινωνία στην οποία η ελευθερία της έκφρασης, όσο λυπηρή κι αν είναι, μπορεί να οδηγήσει σε ποινές φυλάκισης»!
Εξ ίσου σημαντικοί ωστόσο είναι οι ακατάλυτοι δεσμοί αίματος της ισπανικής δικαιοσύνης με τον φασισμό και η επικίνδυνη ανοχή που επιδεικνύει η ισπανική κυβέρνηση, ακόμη και τώρα…
*Πηγή: Εφημερίδα ΠΡΙΝ, Σάββατο 15 Απριλίου 2017.
Ο αφοπλισμός της ΕΤΑ κι η εκδίκηση του βαθέως ισπανικού κράτους
